vandaslerwerkmeester.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste artikelen
Zo. Nu eerst een nieuwe blog.
(Fenne is inmiddels 136 dagen oud, ze doet het bijzonder goed en blijft het mooiste meisje dat ik ken.)
 
Lang, lang geleden blogte ik best wel regelmatig. Mocht je verslaafd zijn aan bloggen, neem* een kind. Dat werkt bijzonder effectief.
 
Een tijd geleden had ik een spreekbeurt bij een jeugdgroep in Gouda gepland staan waar ik mij helaas voor moest excuseren. De weken in aanloop naar de spreekbeurt (in de tijd dat ik nog onwetend was in het moeten afmelden) hebben verschillende onderwerpen de revue gepasseerd.
 
Het laatste onderwerp waar ik aan zat te denken was 'Eerlijk over de Bijbel'.
Ik ken de Bijbel voornamelijk vanuit doorvertellingen, zondagschoolverhalen, kinderbijbelverhalen en cassettebandjes. Als je ouder en wijzer wordt ga je zelf meer lezen en met vrienden spreken over de inhoud van de Bijbel en dan kom je er achter dat niet alle verhalen zo letterlijk in de Bijbel staan. Maak je geen zorgen. De kern blijft overeind. Maar opvallende verschillen zijn er ook. Wist je dat Eva helemaal geen appel plukte, maar 'een vrucht'? Dat de bomen en struiken eerst werden geschapen, en pas na de regen opkwamen?
 
Zo zijn er ook onderwerpen die 'we' aan onze jeugd niet altijd genuanceerd vertellen. Bijvoorbeeld de plaats van seks in een relatie. Staat er in de Bijbel dat seks voor het huewlijk niet mag? Ik heb het niet terug kunnen vinden. Wel wordt duidelijk dat het Gods geschenk is aan twee mensen en dat het binnen een huwelijk past.
 
 
*Kinderen neem je niet, kinderen krijg je. Weet ik. Maar dat staat een beetje raar in deze zin en bekt niet lekker, dus heb ik, ongenuanceerd als ik ben, 'neem' opgeschreven.
Lees meer...
 
 
 
Bijna 3 maanden...
Lees meer...
 
Zonder de opgepropte theedoek tussen haar benen zou de maxi-cosi echt te klein zijn...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lees meer...
 
Klaar om voor de 1e keer naar buiten te gaan
in haar op maat gemaakte jas...
 
 
Volledig uitgeteld na een lange dag slapen...
 
 
 
 
Lees meer...
wij presenteren met trots: Fenne Leine van Dasler
 
 

Fenne Leine 7 dagen oud
 
 
 
 
 
 
 

Fenne Leine eerste twee dagen
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Lees meer...

Vrijdag. De tas is gepakt en de slaapzak in een te kleine tas gepropt. Een snelle scheerbeurt langs kin en kaken en ik ben klaar om te gaan. Driekwart vertrekt vanuit Delft, haalt het laatste kwart -inclusief avondeten a lá broodjes Mario-  op in Utrecht en het gehele gezelschap vervolgt haar weg in noordelijke richting naar Lemmer.

Aangekomen in Lemmer worden direct alle spullen overgeladen in de boot. We zetten een verse pot koffie om mee te nemen in de thermoskan en genieten nog van een laatste, luxe toiletpauze. Meer kunnen we ons niet voorbereiden. We gaan.

Met een matige wind zeilen we langzaam richting Sloten. Sloten is, als het tegen het donker loopt, de enige plek vanuit Lemmer die niet wordt afgesneden door gesloten bruggen.

Als we de bocht van de Wâldsleat invaren komt de geur van knapperend haardhout ons tegemoet. We meren de boot af op een plek waarvan niet duidelijk is hoe welkom we daar zijn, pakken wat euro's en gaan opzoek naar een warme plek bij het vuur en een goed, koud glas bier. Als we beiden gevonden hebben en luisteren naar een mannenkoor dat met 30 stemmen velerlei liederen tot gehoor brengt borrelt het weekendgevoel boven.
Weg. Leeg. Genieten.

Zaterdag. De nacht is niet rustig aan ons voorbij gegaan. De gezelligheid, en met name het bier, heeft onze buren goed gesmaakt en dat liet men om 3u vannacht graag aan Sloten weten.

Met een hete douche, een kop sterke koffie en een stevig ontbijt (eieren met spek horen aan boord) voelen we ons weer voldoende aangesterkt om plannen te maken voor de rest van het weekend. De weersvoorspellingen voor vandaag zijn niet van de lucht.

We besluiten de ochtend te gebruiken om naar het Tjeukermeer te varen. Daar beslissen we, rond lunchtijd, wat de definitieve plannen voor de rest van het weekend gaan worden.

Langzaam maar onontkomelijk haalt de donkere, bijna zwarte lucht ons vanuit het Westnoordwesten in. We schuilen, eigenlijk net te laat, bij het eerste de beste eiland en laten de buien over ons heenkomen. Terwijl we genieten van de gerookte worst, brood, ontbijtkoek en warme thee klettert de regen met bakken op het wit-gele polyester dak.

Als we op buienradar kijken, zien we dat we de meeste regen hebben gehad voor vandaag. We besluiten de plannen door te zetten om vanavond in Langweer te gaan liggen en maken nog een paar mooie slagen op het Tjeukermeer. Ik smeer me voor de zekerheid zelfs even in, op het water gaat het immers twee keer zo snel.

In Langweer is voldoende plek. We kiezen een plekje aan de steiger uit, grijpen een trui voor de zekerheid en lopen Langweer in. In Friesland wordt het seizoen afgesloten, en dus heeft Langweer uitgepakt met een heuse Kermis. De meeste vouwwagens lopen we voorbij, maar de super-draaimolen maakt ons te nieuwsgierig. We betalen de gewenste €1,50, nemen plaats en schreeuwen het uit. De mandjes vliegen in het rond en de inzittenden worden bij iedere slinger van de medewerkers nog eens flink door elkaar gehusseld. Je zou er blauwe plekken van kunnen krijgen, zo lomp gaat het soms!

Iet-wat draaierig lopen we door, opzoek naar De Drie Zwaantjes. Het is daar altijd goed eten, voor een goede prijs.

Over de avond wil ik niet te veel kwijt, maar als je een keer de gelegenheid krijgt om Rinus live te horen, bedank dan netjes.

Zondag. We slapen uit. We hoeven en moeten niks. Het zonnetje schijnt echter, tegen alle verwachtingen voorspellingen in. In de kuip verorberen we ons ontbijt. We maken ons klaar om te vertrekken en trekken dus waterdichte wandelschoenen, regenbroek en regenjas aan. Laat maar komen, wij smelten niet!

Bijna de volledige weg terug naar Lemmer regent het. Aangekomen in Lemmer gooien we de spullen van de boot over in de auto, sluiten de boot af en zoeken de eerste de beste gele M op voor een plasstop en broodje burger. Heerlijk. Het weekend zit er op, we hebben álle weertypen meegemaakt en zijn een paar ervaringen rijker.
Volgend jaar weer!

Lees meer...
Vriend S belt me op. Het eerste wat ie zegt: "Ruben, het is tijd voor je maandelijkse blog. Je moet weer een stukje schrijven." In eerste instantie grap ik terug en kaats ik zijn verwijten, maar hij heeft gelijk. Het is al te lang geleden om nog serieus te beweren dat je 'een-blog-bijhoudt'.
 
Nadat ik heb opgehangen -en vriend S heeft gevraagd waar hij echt voor belde- zorgt het knagende gevoel van schuld voor verschillende onderwerpen die ik al eens had bedacht om over te bloggen. Nodeloos om te melden, geen één heeft het ooit tot op het scherm gered.
 
Eén onderwerp houdt me op dit moment bezig, en wanneer ik het een titel mocht geven zou ik gaan voor: De snelheid van het leven.
 
Zomer 2009. Ik ben 25, net een paar maanden aan het werk bij mijn nieuwe werkgever en stiekem kijken we op FUNDA naar een mogelijk nieuw optrekje. We weten nog niet wat de economie allemaal goed doen, maar 'DE MARKT is voor starters erg interessant'. We spreken naar elkaar bijna letterlijk de volgende zin uit: "wie weet waar we volgend jaar zitten? misschien hebben we wel een huis in Delft, of zijn we zwanger..."
 
12 maanden later. Een knip met de ogen lijkt het nu, zijn beide dingen werkelijkheid geworden. In december verwachten we een kindje, en sinds februari bezitten we een huis waar we niet van hadden durven dromen. De eerste bbq's zijn zelfs al gegeven...
 
Wat gaat de tijd snel. Je moet er met je koppie bij blijven, anders houdt je het niet bij.
Lees meer...
65 lijkt me een mooie leeftijd om met pensioen te gaan, maar vooralsnog ga ik er vanuit dat ik tot mijn 70ste door zal moeten. Misschien juist daarom kan ik me moeilijk inhouden om deze blog te gebruiken om een idee te droppen dat me al wat langer bezig houdt.
 
De oplossingen worden nu aan het eind van de loopbaan gezocht. Dat is wat eenzijdig als je het mij vraagt en er moeten toch ook andere mogelijkheden zijn?
 
In plaats van de werkleeftijd aan de achterzijde te verplaatsen, kan er ook aan de voorzijde een leeftijdsgrens worden gesteld. Op die manier...
...zijn er meer jongeren en dus goedkopere werknemers op de markt,
...worden jongeren gestimuleerd om de studie versneld af te ronden,
...kunnen ouderen genieten van hun welverdiende rustjaren,
...komen jongeren eerder in aanraking met de 'grote-mensen-wereld',
...worden studieschulden minder hoog en worden eventuele schulden eerder ingelost.
 
Natuurlijk kunnen studenten nog studies volgen naast hun werk. Ik kan me zo voorstellen dat je tussen je 25ste en 30ste bijvoorbeeld minimaal 24uur moeten werken. Daarnaast blijft ruimte voor verdere ontwikkeling.
Maar laten we de ouderen (en mij over 40 jaar) nou gewoon lekker van de vrije dag laten genieten. We hebben het verdiend!
 
~Dit betrof zendtijd voor de politieke partijen~

 

 
Nog even een leuke noot om af te sluiten:
Lees meer...
Nu ik mijn motorrijbewijs heb gehaald en regelmatig van deze hobby geniet, moet ik op eens bij twéé hobby's mijn hand opsteken wanneer ik gelijkgestemde hobbyisten ontmoet. Iets dat ik me niet eerder heb gerealiseerd.
Bij het zeilen en het motorrijden is het blijkbaar algemeen goed om de andere zeilers en motorrijders te begroeten met een iet-wat flauw handje richting wolken. Er zijn echter een paar belangrijke regels, wil je niet te veel voor a*p staan in het rij- en vaarverkeer.
 
De begroeting op het water vanaf de zeilboot:
-groet geen motorboten. dat zijn stumpers;
-groet nonchalant, om duidelijk te maken dat je alle controle hebt over de boot, én alle tijd hebt om om je heen te kijken;
-weet je niet zeker of de ander heeft gezien dat je groette, blijf je hand dan in de lucht steken, vroeg of laat moet de andere kap'tein je poging tot secondencontact zien;
-laat niks merken wanneer er door een andere schipper niet wordt gereageerd op je handgebaar. mocht een medeschipper het toch onverhoed merken, zeg dan hadrop: "Hmm, is waarschijnlijk een motorbootliefhebber op een zeilboot". en lach vervolgens hard om je eigen inzicht.
-wees extra vriendelijk net vóór een sluis, het kan het verschil betekenen tussen leven en dood. (of wel een plekje en geen plekje)
 
 
De begroeting op de weg met de motor:
-groet met een knikje als je je koppeling niet los kunt laten, maar wanneer het mogelijk is, altijd groeten met een horizontaal, vlakke linker hand, laatst genoemde groet geniet te allen tijde de voorkeur;
-groet tegemoetkomende motorrijder net voor men elkaar passert;
-op de snelweg groeten motorrijders elkaar niet. dit heeft waarschijnlijk met de snelheid te maken;
-bij een zelfde motorvoertuig als het jouwe: combineer vlakke-hand-groet met een lichte hoofdknik om erkenning en bewondering te uitten.
 
Wanneer je deze makkelijke regels bij het groeten volgt kan er eigenlijk niks meer mis gaan met je imago. Succes. Ik ga nog even een half uurtje voor de spiegel oefenen.
Lees meer...
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl