Nu ik mijn motorrijbewijs heb gehaald en regelmatig van deze hobby geniet, moet ik op eens bij twéé hobby's mijn hand opsteken wanneer ik gelijkgestemde hobbyisten ontmoet. Iets dat ik me niet eerder heb gerealiseerd.
Bij het zeilen en het motorrijden is het blijkbaar algemeen goed om de andere zeilers en motorrijders te begroeten met een iet-wat flauw handje richting wolken. Er zijn echter een paar belangrijke regels, wil je niet te veel voor a*p staan in het rij- en vaarverkeer.
De begroeting op het water vanaf de zeilboot:  -groet geen motorboten. dat zijn stumpers;
-groet nonchalant, om duidelijk te maken dat je alle controle hebt over de boot, én alle tijd hebt om om je heen te kijken;
-weet je niet zeker of de ander heeft gezien dat je groette, blijf je hand dan in de lucht steken, vroeg of laat moet de andere kap'tein je poging tot secondencontact zien;
-laat niks merken wanneer er door een andere schipper niet wordt gereageerd op je handgebaar. mocht een medeschipper het toch onverhoed merken, zeg dan hadrop: "Hmm, is waarschijnlijk een motorbootliefhebber op een zeilboot". en lach vervolgens hard om je eigen inzicht.
-wees extra vriendelijk net vóór een sluis, het kan het verschil betekenen tussen leven en dood. (of wel een plekje en geen plekje)
De begroeting op de weg met de motor:  -groet met een knikje als je je koppeling niet los kunt laten, maar wanneer het mogelijk is, altijd groeten met een horizontaal, vlakke linker hand, laatst genoemde groet geniet te allen tijde de voorkeur;
-groet tegemoetkomende motorrijder net voor men elkaar passert;
-op de snelweg groeten motorrijders elkaar niet. dit heeft waarschijnlijk met de snelheid te maken;
-bij een zelfde motorvoertuig als het jouwe: combineer vlakke-hand-groet met een lichte hoofdknik om erkenning en bewondering te uitten.
Wanneer je deze makkelijke regels bij het groeten volgt kan er eigenlijk niks meer mis gaan met je imago. Succes. Ik ga nog even een half uurtje voor de spiegel oefenen. | 
Zondag. We slapen uit. We hoeven en moeten niks. Het zonnetje schijnt echter, tegen alle 
Vriend S belt me op. Het eerste wat ie zegt: "Ruben, het is tijd voor je maandelijkse blog. Je moet weer een stukje schrijven." In eerste instantie grap ik terug en kaats ik zijn verwijten, maar hij heeft gelijk. Het is al te lang geleden om nog serieus te beweren dat je 'een-blog-bijhoudt'.
